Tavus Kuşunun Kanatlarında

Viyana’da bir kapı açılır.

Rojin, yıllardır aradığı evi bulduğunu düşünür

Eski bir apartmanın avlusunda birbirine seslenen komşular, uzayıp giden kahveler, sofrada edilen kavgalar… Rojin bu kalabalığın içinde yeniden gülmeye başlar. Geceleri kapısını kilitleyebilir, sabah ne yapacağına kendisi karar verebilir. Bir gün yeniden sınıfa girecek, çocuklara ders anlatacaktır. Fakat Rakka’nın sesleri hâlâ içindedir. IŞİD’in elinde esareti yaşamış Êzidî bir kadın için güvenmek, en sıradan anlarda bile cesaret ister. Stefan’a yakınlaşırken bunu adım adım öğrenir. Birlikte yemek yapar, birbirlerinin dilini düzeltir, aynı masada çalışırlar. Gelecek, uzun zaman sonra ilk kez düşünülebilecek bir şeye dönüşür.